Detale w relacji z klientem

07/10/2020

Podstawą każdego biznesu jest umiejętne nawiązanie relacji z klientem. I bynajmniej nie chodzi tu o sztywne zasady savoir-vivre, ale zwykłe ludzkie podejście do tematu. Życiowe, to chyba jeszcze lepsze określenie. 

pexels-vanessa-garcia-6326397

photo: Vanessa Garcia

W pracy ghostwritera ta zasada nie jest dodatkiem — to fundament. Bo tu nie sprzedaje się produktu, który można zważyć, zmierzyć albo postawić na półce. Tu sprzedaje się zaufanie. A zaufanie nie powstaje z umowy, regulaminu ani cennika. Powstaje z rozmowy, w której klient nagle orientuje się, że może mówić normalnie. Bez pozy. Bez tremy. Bez udawania, że wszystko ma poukładane.

Czasem ta rozmowa zaczyna się od zdania: „Nie wiem, czy to w ogóle ma sens…”. A ja odpowiadam: „Ma. Tylko trzeba to wydobyć”. I wtedy dzieje się coś ważnego: klient przestaje widzieć we mnie usługę, a zaczyna widzieć człowieka, który naprawdę słucha. Nie ocenia. Nie poprawia na bieżąco. Nie wtrąca się co trzy sekundy. Słucha. Bo zanim powstanie tekst, musi powstać przestrzeń. Przestrzeń, w której klient może być sobą — chaotycznym, niepewnym, zagubionym, podekscytowanym, czasem nawet zawstydzonym. I to jest w porządku.

Ghostwriting to nie jest praca przy komputerze. To praca przy człowieku. To momenty, w których klient mówi: „Nie wiem, czy to ważne, ale…”, a ja wiem, że właśnie zaczyna się najważniejsza część historii. To sytuacje, w których klient opowiada o swoim życiu jak o szafie, do której przez lata wrzucał wszystko, co mu wpadło w ręce. Moja rola? Nie powiedzieć: „Ale tu bałagan”. Tylko: „Zaczynamy od lewej strony”.

Relacja to nie jest miły dodatek. To niezwykle istotne narzędzie pracy. Bez niej tekst będzie poprawny, ale martwy. A ja nie piszę tekstów martwych. Piszę takie, które oddychają. A żeby tekst oddychał, najpierw musi oddychać rozmowa. Zapraszam do oddychania.

Jola Babij /Media Production JB